www.diabazoume.gr Κριτική Βιβλίων από ...Πραγματικούς Αναγνώστες

 

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ:

Προγραμματισμός: Xpert.gr

[ Επικοινωνία ] [ Ταυτότητα ]

383 βιβλία / 297 συγγραφείς / 121 εκδοτικοί / 86 συνεντεύξεις

ΚΟΥΖΟΥΜΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ





Ο Κυριάκος Κουζούμης είναι ένας νέος, ταλαντούχος συγγραφέας. Η αγάπη του για τη συγγραφή φαίνεται έντονα μέσα από τη συνέντευξη που μας παραχαρώρησε. Απολαύστε την...


Ποιο είναι το αγαπημένο σας ρητό;
Πολλά… τόσο δεδομένα και γνωστά όπως τα γνωμικά της παράδοσής μας όσο και φράσεις που διοχετεύουν σοφές σκέψεις και αξίες για τη ζωή. Θα ξεχώριζα το ρητό «είναι γλυκό το πιοτό της ζωής» για την αισιοδοξία που κρύβει, το «η υπομονή είναι αρετή» για την αξία που αποδίδει στους ανθρώπους που ξέρουν να περιμένουν μα και να αναγνωρίζουν την κατάλληλη στιγμή, το «δεν υπάρχει μαύρο κι άσπρο, αλλά όλα είναι αποχρώσεις του γκρι» γιατί αναδεικνύει πως δεν υπάρχει το ακραίο αλλά όλα συναντώνται και ίσως άρτια κάπου στη μέση και τέλος το «τα πάντα ρει» γιατί αποδεικνύει την εξέλιξη, την αλλαγή τόσο των εποχών, των γεγονότων των καταστάσεων αλλά ακόμα και των ανθρώπων, του τρόπου σκέψης, δράσης και αντίδρασης. 



Πώς ξεκινήσατε να γράφετε βιβλία;
Από πολύ μικρός με θυμάμαι να γράφω. Σκέψεις, ανησυχίες, όνειρα, σχέδια αλλά ακόμα και σημειώσεις για την επόμενη μέρα περνούσαν πάνω από λευκές κόλλες χαρτιού. Όσον αφορά όμως στα βιβλία, για να είμαι ειλικρινής, όλα προέκυψαν εντελώς τυχαία ή ίσως ακόμα και μοιραία. Είχα ολοκληρώσει την στρατιωτική μου θητεία και είχα ανάγκη από απομόνωση και συγκρότηση, καθώς επίσης και για επαναπροσδιορισμό των θέλω μου. Έφυγα λοιπόν, απ’ την πρωτεύουσα για λίγο καιρό και… έπιασα χαρτί και μολύβι. Χωρίς να το συνειδητοποιήσω σχεδίασα τον σκελετό του πρώτου μου μυθιστορήματος, του «Σμαραγδένια Φυλακή» και μετά συνέλαβα τον εαυτό μου να γράφει. Όταν -μετά από καιρό- έφτασα στον επίλογο, είπα στον εαυτό μου «λες;» και… βρέθηκα στον οίκο του Σαββάλα. Λίγες μέρες αργότερα ενημερώθηκα για την έγκριση κι όλα πήραν τον δρόμο τους. Πλέον μετράω δύο βιβλία στην αγορά και ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Το σίγουρο όμως είναι πως θέλω να συνεχίσω, διότι μέσω της δημιουργικής διαδικασίας της γραφής αισθάνομαι πως επιβεβαιώνομαι ως ανήσυχο πνεύμα και εκφράζομαι ψυχολογικά. Αγνοώ πού θα με βγάλει αυτό το ταξίδι, μα δεν λησμονώ πως σχεδόν πάντοτε το άγνωστο σαγήνευε τους ανθρώπους και τους έλκυε όσο πιο κοντά του γινόταν… 



Θέλετε να μας μιλήσετε για το τελευταίο σας βιβλίο;
Πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο «Όρκος Σιωπής». Αφορά σε πρόσωπα της διπλανής πόρτας που είναι αποφασισμένα να ζήσουν τις ζωές τους με κάθε τίμημα αδιαφορώντας ακόμα και για τους άγραφους-ηθικούς κανόνες. Κυμαίνεται σε γεωγραφικές τοποθεσίες εντός και εκτός ελληνικών συνόρων, όπως Ναύπλιο, Ιωάννινα, Ρόδος, Αίγυπτος. Αντικατοπτρίζει ανησυχίες και προβληματισμούς. Καταπιάνεται με έννοιες όπως φιλία, έρωτας, απιστία, προδοσία, οικογένεια, μοναξιά, εξουσία, δικαίωση. Και θαρρώ πως θιγεί σε ικανοποιητικό βαθμό τις ιδιαιτέρως λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην εκδίκηση και τη δικαιοσύνη. Δύο έννοιες που -μεταφορικά μιλώντας- μοιάζουν με ετεροθαλή αδέρφια. Φέρουν δηλαδή κατά το ήμισυ κοινά στοιχεία, ωστόσο η διαφορά τους έγκειται σε πολύ βαθιές και σημαντικές λεπτομέρειες, που τις κάνουν να έχουν δεσπόζουσα θέση τόσο μέσα στο μυαλό όσο και μέσα στη συμπεριφορά των ανθρώπων.



Συνήθως πίσω από κάθε ιστορία - βιβλίο κρύβεται και μια μικρή ιστορία ή μια αφορμή. Στο τελευταίο σας βιβλίο «Όρκος Σιωπής» ποια ήταν η αφορμή;
Θα έλεγα πως διάφορα γεγονότα άλλοτε ευχάριστα κι άλλοτε δυσάρεστα στη ζωή μου πυροδότησαν την πένα μου και την οδήγησαν στη δημιουργία της συγκεκριμένης πλοκής αλλά και στη συγγραφή του συγκεκριμένου μυθιστορήματος. Ωστόσο τα -λίγα- αυτοβιογραφικά στοιχεία είναι κατά πολύ αναμεμειγμένα με τη μυθοπλασία και σχεδόν πνίγονται στον πυθμένα των σελίδων. Έτσι λοιπόν, η αιτία ήταν η βαθιά μου επιθυμία να γράψω κάτι που να σχετίζεται με μυστήριο, που να παράγει ερωτηματικά και να αναδεικνύει την ιερή αξία της κοινής ηθικής, ενώ η αφορμή ήταν κάποιες ανθρώπινες δικές μου σχέσεις που επιβεβαιώθηκαν περίτρανα και κάποιες άλλες που πέρασαν στη χώρα της λήθης.



Τι περιμένετε να μείνει ή να σκεφτεί ο αναγνώστης διαβάζοντάς το;
Προσδοκία μου είναι να πληροφορούμαι τα σχόλια, τη γνώμη, την κριτική, τις εντυπώσεις και οτιδήποτε άλλο δημιουργήσει στον αναγνώστη το βιβλίο μου. Απ’ τα θετικά θα χαρώ, όπως άλλωστε θα ήταν αναμενόμενο ενώ απ’ τα αρνητικά θα διδαχτώ για το επόμενο τόλμημά μου. Ωστόσο δική μου επιθυμία είναι να ταξιδέψει ο αναγνώστης σε κόσμους εξωτερικούς-γήινους αλλά και εσωτερικούς-ψυχολογικούς, ίσως να ταυτιστεί με κάποιον απ’ τους ήρωες και να βρει απαντήσεις σε πιθανά δικά του ερωτήματα και τέλος να ξεχαστεί απ’ τα προβλήματά του όσο θα κολυμπά στα κύματα της πλοκής και της εξέλιξης της ιστορίας.



Τι είναι αυτό που σας παρακινεί να γράφετε;
Η επιθυμία μου για δημιουργία. Ως νέος είμαι απ’ αυτούς που δεν επιτρέπουν να σπαταληθούν τα όμορφα χρόνια της νιότης τους σε ξέφρενες, ασύδοτες, ακραίες, ίσως ακόμα και πολυποίκιλες δράσεις ή ενέργειες με στόχο την όσο μεγαλύτερη ικανοποίηση. Εγώ εισπράττω ικανοποίηση μέσα από τη δημιουργία, μέσα από το ταξίδι της φαντασίας, της γραφής, της επαφής με τον κόσμο και κυρίως μέσα από τη κοπιαστική μα ταυτοχρόνως και λυτρωτική διαδικασία της αυτογνωσίας. Έπειτα με παρακινεί η ανησυχία και η επιθυμία μου για αυτοβελτίωση και εξέλιξη τόσο ως μονάδα ανθρώπου μέσα στο κοινωνικό σύνολο όσο και ως μονάδα πνεύματος ή ψυχής μέσα στο αόρατο βασίλειο των θεωριών, των ιδεών και των συναισθημάτων. 



Από τα βιβλία που έχετε γράψει ποιο είναι το αγαπημένο σας;
Είναι σαν να ρωτάται ένας γονιός ποιο απ’ τα παιδιά του αγαπάει περισσότερο. Συνεπώς δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω ως προς την αγάπη. Ωστόσο μπορώ να τα ξεχωρίσω ως προς την ωριμότερη γραφή. Το δεύτερο, το «Όρκος Σιωπής», εφόσον φέρει την εμπειρία του πρώτου, του «Σμαραγδένια Φυλακή», είναι ένα σκαλί πιο πάνω. Στη σκαλωσιά όμως της καρδιάς μου είναι απολύτως ίσα…



Αν σας απαγόρευαν να γράφετε, με τι θα ασχολούσασταν;
Μα γιατί να μου το έκαναν αυτό; Τι θα τους είχα κάνει που να άξιζε τέτοια ποινή; (γέλια) Για να επανέλθω στο ερώτημα, θα ασχολούμουν αποκλειστικά και μόνο με τη δημοσιογραφία, η οποία -όπως αποκαλύπτει κι ο όρος- περιλαμβάνει τη γραφή, δεν απειλείται από ρουτίνα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επικαιρότητα, την εξέλιξη και την ενημέρωση. Αν όμως θα είχα να διαλέξω ένα νέο ενδιαφέρον, ασφαλώς δημιουργικό όπως το να γράφω βιβλία, θαρρώ πως θα κατέληγα στο καταφύγιο της μουσικής και θα προσπαθούσα να μυηθώ στα μυστικά του πενταγράμμου, των νότων και κάποιου μουσικού οργάνου.



Τι θα συμβουλεύατε σε κάποιον που θα ήθελε να ασχοληθεί με τη συγγραφή; Τι πρέπει να κάνει και να ξέρει;
Μακριά και πέρα από κάθε ίχνος δηθενισμού, θα σας πω ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο ώστε να δώσει συμβουλές τόσο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα όσο και σχεδόν πάνω σε οτιδήποτε άλλο… Είμαι από τους ανθρώπους που λατρεύουν να εξερευνούν οι ίδιοι το καθετί καινούριο και αν κάνουν λάθη -πράγμα πολύ πιθανόν, τουλάχιστον την πρώτη φορά- να διδάσκονται απ’ αυτά, να γίνονται ωριμότεροι μέσα από τις δικές τους επιλογές και κινήσεις και παράλληλα να γίνονται πιο απαιτητικοί απ’ τους εαυτούς τους. Συνεπώς δεν θα είχα να τους συμβουλεύσω κάτι. Μα εξαιρώ ένα πράγμα, το οποίο βέβαια δεν έχει να κάνει με συμβουλή αλλά με κατάθεση γνώμης. Να ακολουθήσουν τη φωνή του ενστίκτου τους, να παραδοθούν ίσως ακόμα και άνευ όρων στην πηγή της έμπνευσής τους και να μην εγκαταλείψουν ποτέ μα ποτέ την επιθυμία τους ή το όνειρό τους… Είμαι βέβαιος πως όταν θα κρατήσουν στα χέρια τους το εκδιδόμενο βιβλίο θα νιώσουν σαν τη μητέρα που βαστά στην αγκαλιά της το νεογέννητο βρέφος της… Θαρρώ πως αξίζει για μια τέτοια στιγμή απέραντης ευτυχίας, για μια στιγμή που χαράζεται στη μνήμη και στα τοιχώματα της ψυχής με ανάγλυφα γράμματα, να μοχθήσει πολύ αυτός που θέλει να ασχοληθεί με τη συγγραφή διότι στο τέλος σίγουρα θα δικαιωθεί… Άλλωστε όπως υποστηρίζει και η ρήση... «τα αγαθά κόποις κτώνται».



Ποια είναι η πρώτη σκέψη που κάνετε το πρωί;
Όταν κατεβάζω τα πόδια μου απ’ το κρεβάτι και πατάω στο πάτωμα, ψιθυρίζω μια καλημέρα στον εαυτό μου. Στη συνέχεια αρχίζω να σκέφτομαι τις εκκρεμότητες, τις υποχρεώσεις και τις επιθυμίες μου για την κάθε νέα μέρα.



Το βράδυ με ποιες σκέψεις κοιμόσαστε;
Με τις σκέψεις της ημέρας που πέρασε και ασφαλώς με τα αντίστοιχα συναισθήματα. Ωστόσο ενδόμυχα ή μη σκέφτομαι τα σχέδια ή το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας.



Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;
Πράγματα ιδιαιτέρως απλά, καθημερινά και συνηθισμένα, ίσως ακόμα και τετριμμένα που πρωτοστατούν μέσα στη ζωή των ανθρώπων, για τα οποία όμως πιστεύω κι εγώ με τη σειρά μου, πως είναι αυτά που δίνουν στη ζωή μας αξία, σημασία και ουσία. Έπειτα κάποια συναισθήματα όπως έρωτας, αγάπη, πόνος, θλίψη, φιλοδοξία, αισιοδοξία, μοναξιά, φιλία, παρηγοριά, συντροφικότητα αλλά και απώλεια, φοβίες, απογοήτευση, ενθουσιασμός, πεσιμισμός, ανασφάλειες, σαρκική επαφή, όνειρα, ελπίδα και πολλά μα πολλά ακόμα περισσότερα είναι αυτά που μετατρέπονται σε άφθονο νερό και ποτίζουν με θέρμη και ευσυνειδησία τις γλάστρες των σελίδων μου…



Τι είναι αυτό που σας γεμίζει και σας βοηθάει να συνεχίσετε το γράψιμο;
Η επαφή μου με τους ανθρώπους, η προσπάθειά μου για την κατανόησή τους, ο σεβασμός μου στα πάθη και τις ανησυχίες τους και τέλος η επιθυμία μου για ατομική εξέλιξη και βελτίωση. Κάθε φορά που αποφασίζω να γράψω κάτι, έστω και μία παράγραφο ή έναν διάλογο ακολουθώ τη μέθοδο της ενσυναίσθησης, δηλαδή τοποθετώ τον εαυτό μου στη θέση του κάθε ήρωα και μοχθώ να αγγίξω όσο το δυνατόν περισσότερο τον ψυχισμό του.



Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;
Η νεότητά μου διότι σημαίνει απειρία για πράγματα που συμβαίνουν σε προχωρημένες ηλικίες, τα οποία δυσκολεύομαι να τα αποτυπώσω. Βέβαια μπορεί η φαντασία να παίρνει φωτιά, ωστόσο για να τα αποτυπώσω όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται, έρχομαι σε επαφή με πρόσωπα αντίστοιχης ηλικίας και συνομιλώ μαζί τους με τις ώρες. Έπειτα το αρσενικό μου φύλο μου βάζει -φύσει- κάποιους φραγμούς για την κατανόηση και αντίληψη της γυναικείας ψυχολογίας και νοοτροπίας. Ως γνωστόν οι γυναίκες, αν και μαγικά, υπέροχα πλάσματα, είναι και ιδιαιτέρως αλλόκοτα. Για μένα η κατανόησή τους μοιάζει με ένα ατέρμονο ταξίδι, γεμάτο όμορφες απειλές από αιμοβόρες δράκαινες ή μοιραίες νεράιδες, ατμοσφαιρικές στιγμές, παραγωγικές διαφωνίες, ενώ τα μόνα που για την ώρα μου έχουν επιβεβαιωθεί είναι τα ρητά Κασσιανής και Θεόφιλου, «διά γυναικός ερρύη τα φαύλα» και «διά γυναικός πηγάζει τα κρείττονα». Τέλος, με δυσκολεύει η πρακτική ή άμεση άγνοιά μου σε ζητήματα που είναι έξω από μένα και αφορούν σε κάποιους ανθρώπους-παθόντες. Για παράδειγμα, πώς να καταλάβεις, πώς να αντιληφθείς τη δύναμη που φέρει μέσα του ένας καρκινοπαθής ή πώς να συμμεριστείς την απόγνωση κάποιου που οδηγήθηκε στην αυτοχειρία ή στο κοινωνικό περιθώριο; Έτσι λοιπόν, φροντίζω να εμπλουτίζω τις γνώσεις μου πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογική προσέγγιση και να ερευνώ το διότι σε κάθε γιατί. Αλλά όταν δεν υπάρχει απάντηση, το μόνο που μου απομένει είναι να αποδίδω προτεραιότητα στον άλλον και να στέκομαι πλάι του… ίσως κάτι μάθω, ίσως κάτι καταλάβω αλλά κι αν όχι, τουλάχιστον θα έχω προσπαθήσει…



Στην Ελλάδα είναι ελάχιστοι (δυστυχώς) οι συγγραφείς που ζουν από τα έργα τους. Εσάς ποια είναι η κύρια ασχολία σας;
Νομίζω πως όχι μόνο ελάχιστοι αλλά σχεδόν κανένας συγγραφέας εντός της ελληνικής επικράτειας δεν ζει μόνο απ’ τα έργα του. Όσον αφορά σε μένα, η δημοσιογραφία είναι το επάγγελμά μου και παράλληλα μία απ’ τις μεγάλες μου αγάπες.



Πως περνάτε τον ελεύθερό σας χρόνο;
Ο ελεύθερός μου χρόνος κρίνεται ως περιορισμένος, μια και η δημοσιογραφία με απασχολεί αρκετές ώρες μέσα στο φάσμα του μήνα. Ωστόσο στον όσο ελεύθερο χρόνο έχω, προτιμώ να γράφω, να διαβάζω αλλά και να ενημερώνομαι για την επικαιρότητα, τις εξελίξεις μα και για κοινωνικοπολιτικά, πολιτισμικά, οικονομικά ζητήματα-θέματα που αφορούν στην οικούμενη… 



Τι αγαπάτε στους ανθρώπους;
Επειδή η έννοια μα και η σημασία της αγάπης είναι αυτό που λέμε οι Έλληνες «μεγάλη κουβέντα», θα σας απαντήσω ως προς το τι εκτιμώ και θαυμάζω στους ανθρώπους. Αρχικά τη συνέπειά τους τόσο ως προς το ρολόι τους, πράγμα που αποδεικνύει τον επαγγελματισμό αλλά και την υπευθυνότητά τους, όσο και ως προς τα όνειρα, τις βλέψεις, τις φιλοδοξίες τους. Συγκινούμαι όταν βλέπω ανθρώπους να κοπιάζουν, να μην καταθέτουν τα όπλα στα δύσκολα, να συνεχίζουν να διεκδικούν και δακρύζω όταν τους βλέπω να δικαιώνονται… Έπειτα ξεχωρίζω το στοιχείο της ανθρωπιάς, της ευσυνειδησίας ή όπως πάλι λέμε οι Έλληνες της τσίπας. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να συναναστρέφομαι με πρόσωπα που διέπονται από ηθικούς κανόνες. Τέλος, η αξιοπρέπεια βρίσκεται στην κορυφή απ’ τα στοιχεία που εκτιμώ και θαυμάζω στους ανθρώπους. Πρόσωπα που δεν κάνουν εκπτώσεις στα θέλω τους, πρόσωπα που δεν κάνουν μειώσεις στα όνειρά τους, που δεν επιτρέπουν στους εαυτούς τους να στερηθούν το δικαίωμα της ελπίδας και κυρίως πρόσωπα που κυνηγούν και μάχονται σκληρά για τα αξίζω τους, χαρακτηρίζονται από μένα ως αξιοπρεπή και κάτι τέτοιο μου δημιουργεί μεγάλο θαυμασμό για τις ταυτότητές τους… 




Τι δεν συγχωρείτε στους άλλους;
Παλιότερα πολλά. Πλέον όμως έχω καταφέρει να γίνω αρκετά διαλλακτικός. Ωστόσο αυτό που ακόμα δεν συγχωρώ και είμαι πεπεισμένος απ’ όση αυτογνωσία διαθέτω πως θα συνεχίσω ες αεί να μην συγχωρώ είναι να μου θίξουν ή να μου προσβάλλουν την αξιοπρέπεια. Είναι το μόνο πράγμα που δεν επιτρέπω ούτε καν στον ίδιο μου τον εαυτό να το παίξει κορώνα γράμματα ή ρώσικη ρουλέτα. Απαιτώ να παραμείνει όπως είναι διαμορφωμένη και η όποια εξέλιξή της να έχει για κεντρομόλο δύναμη τον συνειδησιακό αλλά και ψυχολογικό μου κώδικα…



Τι σημαίνει για εσάς ευτυχία;
Θα συμφωνήσω με τους περισσότερους που πιστεύουν πως η ευτυχία είναι στιγμές απλές ίσως ακόμα και απλοϊκές, όπως ένα τηλεφώνημα για καλημέρα, ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά ή μια κουβέντα. Θα μου επιτρέψετε όμως κάνω επίκληση στην αυθεντία του αείμνηστου κωμικού ηθοποιού, Θανάση Βέγγου και να προσθέσω τη φράση που είχε διατυπώσει, της οποίας με περηφάνια είμαι κοινωνός. «Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια. Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν. Χάσιμο χρόνου».




Τι ήταν αυτό που σας έκανε να γελάσετε τελευταία;
Πολλά… Δόξα τω Θεώ έχω στη ζωή μου φίλους και η δάδα του χιούμορ εναλλάσσεται ανάμεσά μας κατά τη διάρκεια των διαλογικών μας σκυταλοδρομιών. Από την άλλη γέλασα -ίσως και από θυμό- όταν άκουσα τη Γερμανίδα καγκελάριο να υποστηρίζει πως όσο ζει δεν θα υπάρξει ευρωομόλογο. Το βρήκα τραγικά αστείο μα και ειρωνικό, μια και πλέον η δημιουργία ευρωομολόγων κρίνεται ως άκρως επιτακτική ανάγκη για τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης ολόκληρης της Ευρώπης.



Ποιο είναι κατά την άποψη σας το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ’ έναν άνθρωπο;
Η ασθένεια του ίδιου ή των αγαπημένων του προσώπων. Κι όταν λέω ασθένεια, εννοώ κάτι σοβαρό. Επίσης η απώλεια αγαπημένων προσώπων απ’ τη ζωή και τέλος η απόγνωση που του προκαλείται από εξωγενείς παράγοντες ή πράγματα που τον καθιστούν θύμα από τη μια στιγμή στην άλλη, χωρίς παράλληλα να του παρέχουν ακόμα και το διεθνώς κατοχυρωμένο δικαίωμα για αντίδραση.



Ποια θεωρείτε την πιο ακατάλληλη ερώτηση που μπορεί να σας κάνουν σε μια συνέντευξη;
Οποιαδήποτε ιδιαιτέρως προσωπική. Κι όχι μόνο σε μένα αλλά και στον οποιοδήποτε άλλον. Ως δημοσιογράφος τυγχάνει να έχω γνώση και εμπειρία πάνω σε θέματα ακατάλληλων ερωτήσεων και ξέρω πολύ καλά σε πόσο δύσκολη θέση έρχεται ο συνεντευξιαζόμενος. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να αθετήσει τον όρκο που έδωσε όταν αποφοίτησε του πανεπιστημίου Αθηνών και επιμένω να σέβομαι τον συνομιλητή μου, ενώ αντιστοίχως επιθυμώ να με σέβεται κι εκείνος…



Ποια ερώτηση σας αρέσει να σας κάνουν και τι απαντάτε;
Η ερώτηση είναι «ποιο είναι το μότο μου για τη ζωή;» και η απάντηση είναι σχεδόν πάντα ίδια. «Η αξιοπρέπεια ζυγίζει πολλά κιλά και μόνο οι δυνατές προσωπικότητες μπορούν να τη σηκώσουν μα και να τη βαστάξουν. Στους άλλους ξεπέφτει από μόνη της».



Τρία βιβλία που επηρέασαν τη διαμόρφωση της προσωπικότητας μου και την πορεία του βίου μου.
«Το όνομα του ρόδου», Ουμπέρτο Έκο, «Ο αλχημιστής», Π. Κοέλιο και «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι», Μίλαν Κούντερα.




Τρία βιβλία που προτείνω ανεπιφύλακτα σε γονείς να διαβάσουν τα παιδιά τους ή στα παιδιά τους.
Αν και δεν μ’ αρέσει να προτείνω, θα έλεγα πως ιδανική ιδέα θα ήταν τα παραμύθια των αδερφών Γκριμ υπό τον όρο βέβαια πως τα παιδιά είναι μικρής ηλικίας. Και αν αυτά βρίσκονται στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας, συμβουλευτικά βιβλία γύρω από την όλη υγεία (σωματική και ψυχική) αλλά και τη σαρκική επαφή. Τέλος, όσον αφορά στο είδος του μυθιστορήματος, το οποίο αγαπώ και ξεχωρίζω θα έλεγα το «Ο γέρος και η θάλασσα» του Έρνεστ Χέμινγουεϊ.



Τρία με πέντε βιβλία που διάβασα συστηματικά πάνω από μια φορά.
Τα δύο ομηρικά έπη, Οδύσσεια και Ιλιάδα, την «Πολιτεία» του Πλάτωνα, τη σοφόκλεια Αντιγόνη, τον σαιξπηρικό Άμλετ, κάποιο βιβλίο με ποιητικά αποσπάσματα, κατά κύριο λόγο των Καρυωτάκη, Σεφέρη και Ελύτη.



Βιβλία που ξεκίνησα αλλά δεν κατάφερα ποτέ να τα τελειώσω.
Αν και έχουν υπάρξει κάποια βιβλία, λίγα ως προς τον αριθμό τους, τα οποία από τις πρώτες κιόλας σελίδες με έχουν «εξοντώσει», απογοητεύσει ή δυσαρεστήσει, επιλέγω να μην τα εγκαταλείπω αλλά να τα φτάνω στο τέλος ακόμα και αν έχω αφήσει πολλά ξεφυσήματα. Για λόγους όμως δεοντολογικούς δεν θα ήθελα να αναφερθώ στους τίτλους τους.



Το βιβλίο που θα ήθελα να έχω γράψει εγώ.
Το «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» του Μίλαν Κούντερα.



Το βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες.
Το «Η τελευταία παρτίδα» του Λυκούργου Κομίνη.




ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Κυριάκος Κουζούμης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αποφοίτησε του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΝΤ-1, στην κρατική τηλεόραση της ΕΡΤ καθώς και στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά έντυπα. Γραφεί στην στήλη του πολιτισμού για το εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα» και την καθημερινή εφημερίδα «Η Ελλάδα αύριο». 

Από τις εκδόσεις Σαββάλας έχει κυκλοφορήσει το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Σμαραγδένια Φυλακή».


Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το συγγραφέα στο:
E-mail: kyriakos_av@yahoo.gr



ΚΟΥΖΟΥΜΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ: ΟΡΚΟΣ ΣΙΩΠΗΣ

ΚΟΥΖΟΥΜΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΟΡΚΟΣ ΣΙΩΠΗΣ

 

Αστυνόμικό μυθιστόρημα

Ανήκει στην κατηγορία: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ


- Δες όλα τα βιβλία αυτών των εκδόσεων (22 βιβλία)

- Δες όλα τα βιβλία στην ίδια κατηγορία (77 βιβλία)

 


 


 



 






Διαβάστηκε 4979 φορές.




AGXOS

Κλείσε ραντεβού με Ψυχολόγο με 30 ευρώ μόνο!

ΑΡΙΘΜΟΛΟΓΙΑ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟ ΩΡΟΣΚΟΠΟΣ ΖΩΔΙΑ

Κλείσε ραντεβού με Ψυχολόγο με 30 ευρώ μόνο!


----